ஏன் அரசியல் கட்சிகள் விஜயின் ஸ்பாட்லைட்டில் தோல்வியடைந்தன?

தமிழ்நாட்டு அரசியல் கட்சிகளின் வரலாறு

19-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் இன்று வரை

1885 – 1940கள்

காங்கிரஸ் ஆட்சிக் காலம்

இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் 1885-இல் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. தமிழகத்தில் பால கங்காதர திலகர், கோபால கிருஷ்ண கோகலே போன்றோரின் தலைமையில் காங்கிரஸ் வலுப்பெற்றது. 1920-களில் மகாத்மா காந்தியின் சத்தியாகிரக இயக்கங்கள் தமிழகத்திலும் பரவின. சி. ராஜகோபாலாச்சாரி (ராஜாஜி) தமிழ்நாட்டு காங்கிரஸின் முக்கிய தலைவராக விளங்கினார். 1937-இல் ராஜாஜி தமிழ்நாட்டின் முதல் முதலமைச்சரானார்.

1944 – 1967

திராவிட இயக்கத்தின் எழுச்சி — திமுக தோற்றம்

பெரியார் ஈ.வெ.ரா. 1944-இல் திராவிட கழகம் (DK) தோற்றுவித்தார். சமூக நீதி, சாதி ஒழிப்பு, பகுத்தறிவு என்னும் கொள்கைகளை முன்வைத்து ஒரு புரட்சிகர இயக்கம் உருவானது. திராவிட கழகத்தில் இருந்து கருத்து வேறுபாட்டால், அண்ணாதுரை (அண்ணா) 1949-இல் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (DMK) தோற்றுவித்தார். இந்தி திணிப்பிற்கு எதிரான போராட்டம், தமிழ் மொழி உரிமைகளுக்கான கோரிக்கைகள் திமுக-வை வலுப்படுத்தியது. 1967-இல் திமுக வரலாற்று சாதனையாக தமிழ்நாட்டில் ஆட்சியைப் பிடித்தது; காங்கிரஸ் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.

1972 – 1989

அண்ணாதிமுக எழுச்சி — எம்.ஜி.ஆர். யுகம்

திமுகவில் ஏற்பட்ட பிளவினால், எம்.ஜி.ஆர். (மருதூர் கோபாலன் ராமச்சந்திரன்) 1972-இல் அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (ADMK) தோற்றுவித்தார். திரைப்பட நட்சத்திரமான எம்.ஜி.ஆர்-இன் வரிசையற்ற செல்வாக்கால் அண்ணாதிமுக விரைவில் வலுப்பெற்றது. 1977-இல் முதலமைச்சரான எம்.ஜி.ஆர். 1987 வரை தொடர்ந்து ஆட்சி நடத்தினார். அவரது மக்கள் நல திட்டங்கள், குறிப்பாக மதிய உணவுத் திட்டம், மிகப் பிரபலமானது.

 1989 – 2000கள்

கருணாநிதி vs ஜெயலலிதா — இரு துருவ அரசியல்

எம்.ஜி.ஆர். மறைவுக்கு பிறகு, ஜெயலலிதா அண்ணாதிமுக-வின் தலைமையேற்றார். முதல்வர் கருணாநிதியும், ஜெயலலிதாவும் மாறி மாறி ஆட்சி நடத்தினர். 1989, 1996, 2001, 2006, 2011, 2016 தேர்தல்களில் இரு கட்சிகளும் மாறி மாறி வெற்றி பெற்றன. கூட்டணி அரசியல் முக்கிய பங்கு வகித்தது — தேசிய கட்சிகளான காங்கிரஸ், பாஜக ஆகியவற்றோடு கூட்டணி அமைக்கப்பட்டது. இக்காலகட்டத்தில் பல்வேறு சிறு கட்சிகளும் உருவாயின.

2017 – இன்று வரை

புதிய தலைமுறை அரசியல்

2016-இல் ஜெயலலிதா மறைவுக்கு பின், அண்ணாதிமுகவில் பல்வேறு உட்கட்சி பூசல்கள் ஏற்பட்டன. ஈ.பி.எஸ். (எடப்பாடி பழனிசாமி) தலைமையில் அண்ணாதிமுக சில காலம் ஆட்சி நடத்தியது. 2021-இல் திமுக வெற்றி பெற்று, மு.க. ஸ்டாலின் முதலமைச்சரானார். இன்றைய தமிழக அரசியலில் திமுக, அண்ணாதிமுக, பாஜக, காங்கிரஸ், விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி, நாம் தமிழர் கட்சி என பல கட்சிகள் செயல்படுகின்றன.

 அதிமுகவின் வீழ்ச்சி:

ஜெயலலிதா தலைமையில் யாரும் மாற்றுக் கருத்து சொல்ல துணியவில்லை. கட்சியில் "அம்மா சொன்னது சரிதான்" என்ற கலாசாரம் ஆழமாக வேரூன்றியது. எந்தத் தலைவரும் தனக்கு என ஒரு சுயமான ஆதரவு தளத்தை உருவாக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. விமர்சனம் செய்தவர்கள் கட்சியிலிருந்து ஓரங்கட்டப்பட்டனர். இதனால் கட்சி முழுக்க முழுக்க ஒரே நபரை சுற்றி மட்டுமே சுழன்றது.

அதிமுகவில் வலுவான இரண்டாம் நிலைத் தலைவர் இல்லை என்பது பலவீனமாக இருந்தது. ஜெயலலிதாவோ இதை வேண்டுமென்றே அப்படியே தொடர்ந்தார் — யாரும் தன் இடத்தை எடுத்துவிடக்கூடாது என்ற பயம் இருந்தது. தேசிய அரசியலில் பேசக்கூடிய, மக்களை திரட்டக்கூடிய எந்த இளம் முகமும் அதிமுகவில் வளரவில்லை.

ஜெயலலிதா தனக்கு பிறகு யார் கட்சியை வழிநடத்துவார்கள் என்று பொதுவில் எப்போதும் பேசியதில்லை. ஒரு கட்சித் தலைவர் "succession planning" — அதாவது அடுத்த தலைமையை தயார் செய்வது — அவசியம். அதை ஜெயலலிதா செய்யவே இல்லை. இது அதிமுகவை வழிகாட்டியற்ற கப்பலாக மாற்றியது.

முதலாவது, ஜெயலலிதா தன்னைச் சுற்றி முதுகெலும்பில்லாத "yes-men"களை வைத்துக்கொண்டார். ஜெயலலிதா ஒரு அசாதாரண அரசியல்வாதி — மக்களிடம் ஆழமான தொடர்பு, நிர்வாகத் திறன், கட்டுக்கோப்பான ஆட்சி. ஆனால் கட்சியை அவர்களின்றி வாழ வைக்கக்கூடிய அமைப்பை உருவாக்கவில்லை.

 திமுக — குடும்பக் கட்சியா?

மூன்றாம் தலைமுறை அரசியல் — மக்கள் கேள்வி

அண்ணாதுரை → கருணாநிதி → ஸ்டாலின் → உதயநிதி — இது ஒரு கட்சியா, குடும்ப அரசாட்சியா என்ற கேள்வி தமிழக மக்கள் மனதில் உருவாகியுள்ளது. திமுக "சமூக நீதி" பேசும் கட்சி — ஆனால் தலைமைப் பதவி குடும்பத்திற்குள்ளேயே சுழல்கிறது என்பது முரண்பாடாக தெரிகிறது.

2021-இல் எம்எல்ஏ, 2023-இல் அமைச்சர், 2024-இல் துணை முதல்வர் — இந்த விரைவான வளர்ச்சி திமுக தொண்டர்களுக்கும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. தகுதி இருந்தாலும், "குடும்பம் என்பதால்" என்ற கேள்வி எழுகிறது. கட்சியில் நீண்ட நாள் உழைத்த பலர் இன்னும் இரண்டாம் நிலையிலேயே உள்ளனர்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள்

கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தொழிற்சாலை தொழிலாளர்களை மையமாக கொண்டவை. ஆனால் தமிழகம் IT, சேவைத்துறை, தனியார் நிறுவனங்கள் என மாறியது. புதிய தலைமுறை இளைஞர்களுக்கு "சம்பளம், வேலை" முக்கியம் — "வர்க்கப் போராட்டம்" அல்ல. கட்சி தன் கொள்கையை புதுப்பிக்கவில்லை — காலத்திற்கு ஏற்ப மாறவில்லை.

சிபிஐ மற்றும் சிபிஎம் தமிழகத்தில் முற்றிலும் அழிந்துவிடவில்லை — ஆனால் " புதிய முகம் " இல்லை என்பது உண்மை. காரணம் எளிமையானது: திராவிட அரசியல் எல்லாவற்றையும் உறிஞ்சியது, சோவியத் வீழ்ச்சி கட்சியின் சித்தாந்த நம்பகத்தன்மையை உடைத்தது, கவர்ச்சியான தலைவர் இல்லாமல் போனது. இன்று இவர்கள் "useful ally" — ஆனால் தனிப்பெரும் சக்தியாக இல்லை. மாற்ற வேண்டுமென்றால், புதிய கொள்கை, புதிய முகம், புதிய தலைமுறை தேவை.